• Home
  • Ortodoncja
  • Szczelina między zębami (diastema) – przyczyny i sposoby leczenia
Search
Szczelina między zębami

Szczelina między zębami (diastema) – przyczyny i sposoby leczenia

Szczelina między zębami, zwana fachowo diastemą, to najczęściej defekt kosmetyczny widoczny podczas mówienia i uśmiechania się. Część osób traktuje ją jako element charakterystycznego, atrakcyjnego uśmiechu, inni wolą się jej pozbyć. W tym artykule wyjaśniamy, jak się nazywa przerwa między zębami, dlaczego powstaje i jakie są skuteczne metody jej usunięcia.

Jak się nazywa przerwa między zębami?

Przerwa między zębami – najczęściej widoczna między górnymi jedynkami – nazywana jest diastemą. To pojęcie stosowane w stomatologii na określenie przestrzeni w łuku zębowym, która pojawia się z różnych przyczyn: genetycznych, rozwojowych lub w wyniku przerośniętego wędzidełka wargi górnej. Jeśli szerokość szczeliny nie przekracza 2 mm, uznaje się ją wyłącznie za defekt estetyczny, bez wskazań do leczenia. Większa diastema klasyfikowana jest już jako wada zgryzu.

Dlaczego powstaje diastema?

O wystąpieniu szczeliny między zębami decydują przede wszystkim uwarunkowania genetyczne – zwłaszcza gdy jej przyczyną jest przerośnięte wędzidełko wargi górnej, taka predyspozycja bywa dziedziczna. Wyróżnia się trzy rodzaje diastemy: zbieżną, równoległą i rozbieżną, a ze względu na przyczynę powstania może być ona prawdziwa, rzekoma, fizjologiczna lub przejściowa. Większa lub powiększająca się szczelina niesie ze sobą ryzyko rozwoju chorób przyzębia, pogłębiania się wady zgryzu oraz problemów z wymową, dlatego warto obserwować, czy przerwa nie ulega poszerzeniu, szczególnie u dzieci.

Metody leczenia diastemy

Sposób leczenia szczeliny między zębami zależy od jej szerokości, przyczyny powstania oraz oczekiwań pacjenta:

  • Leczenie ortodontyczne – najskuteczniejsza metoda przy większych diastemach i współistniejącej wadzie zgryzu. Na podstawie pomiarów i odlewów przygotowywany jest indywidualny aparat ortodontyczny, który stopniowo zamyka szczelinę.
  • Bonding kompozytowy – najszybsza i najtańsza metoda, polegająca na uzupełnieniu ubytku materiałem kompozytowym, podobnie jak przy zakładaniu plomby. Ząb zostaje wytrawiony kwasem demineralizującym, a następnie modelowany materiałem złożonym. Cały zabieg trwa jedną wizytę.
  • Licówki porcelanowe – cienkie płatki ceramiczne naklejane na wcześniej oszlifowane zęby. Dają trwały, estetyczny efekt utrzymujący się zwykle kilkanaście lat, ale wymagają inwazyjnego przygotowania zęba i po latach konieczna jest ich wymiana.

Bonding sprawdza się najlepiej jako szybkie, mało inwazyjne rozwiązanie i stanowi dobrą alternatywę zarówno dla leczenia ortodontycznego, jak i licówek – nawet jeśli wypełnienie ulegnie uszkodzeniu, można je łatwo naprawić lub uzupełnić.

Czy trzeba leczyć diastemę?

Nie zawsze. Jeśli szczelina jest niewielka (do 2 mm) i nie towarzyszą jej inne nieprawidłowości zgryzu, można potraktować ją wyłącznie jako indywidualną cechę uśmiechu i pozostawić bez interwencji. Decyzja o leczeniu jest sprawą całkowicie indywidualną – warto jednak skonsultować się z dentystą, zwłaszcza gdy przerwa zaczyna się powiększać lub towarzyszą jej inne objawy, takie jak krwawienie dziąseł czy trudności z wymową.

Zobacz też

Więcej na ten temat

Jak usunąć diastemę? (wieliczka-dentysta.pl)